Küpün Kaç Parçası Vardır?
Bazen hayat, elimizde tutmaya çalıştığımız bir küp gibi olur. Düzgün, simetrik ve bir bütün. Ama bir şeyler kırılır, düşer ve her şey bir anda parçalara ayrılır. İşte o zaman kendimize sorarız: “Küpün kaç parçası vardır?” Bu soruyu bir yerlerde duydum, belki de bir yerde okudum ama hayatın bir anı, bir kırılma noktasıyla birlikte kafama kazındı. Belki de bu soru, hayatımın en zor anlarından birine şahit olduktan sonra gerçek anlamını kazandı.
Bir Kırılma Anı
O sabah, her şey normaldi. Sıcak bir kahve içip güne başlamak, Kayseri’nin sakin sokaklarında yürümek ve akşam yemeği için ne yapacağımı planlamak… Ama bir şeyler eksikti, bir eksiklik vardı ama neydi, bilmiyordum. O gün, ben ve o, uzun bir süredir ertelediğimiz konuşmayı yapacaktık. İkimizin de içinde beliren bir tedirginlik vardı, ama ben, bu defa bu tedirginliği biraz daha fazla hissettim. Hani bazen kalbinizin ne kadar hızlı attığını fark etmezsiniz, ama bir anda bir şey olur ve bütün vücudunuzda o his belirginleşir. İşte o an, kalbim yerinden çıkacak gibi olmuştu.
Küp, bir zamanlar bizimdi. Hayatımız düzenliydi, her şey yerine oturmuştu. Ama sonra, bir kelimeyle kırılmaya başladı. Her şeyin temeli, küçük bir yanlış anlamadan dolayı sarsılmaya başladı. O an, sanki küpün köşelerinden biri kırılıp yere düştü ve içindeki her şey bir anda dağılmaya başladı. Hiç düşünmeden, o günkü konuşmamıza başladık. Benim sesim titreyerek, “Bizi ne bekliyor, neden böyleyiz?” diye sordum. O da beni korkutmadan, “Bilmiyorum” dedi, ama o “bilmiyorum” bana, aslında her şeyin ne kadar zor olduğunu gösterdi.
Küpün Kaç Parçası Vardır?
Bir gün her şeyin yolunda gideceğine olan inancımı kaybettim. Bir sabah uyandığımda, kendimi o eski ben gibi hissetmedim. O küp, o kadar sağlam ve düzgünken, şimdi her tarafı kırılmış, dağılmış ve hangi parçanın nereye ait olduğu belli olmayan bir hal almıştı. O sabah, bir şeylerin ters gittiğini fark ettiğimde, kafama takılan ilk soru bu oldu: Küpün kaç parçası vardır?
Belki de soruyu sormamın tek nedeni, o an her şeyin dağılmaya başlamasıydı. Küpün parçaları… Şimdi bir araya getirmek için ne kadar çaba harcasam da, bu parçaların birbirine nasıl uyum sağlayacağına dair hiçbir fikrim yoktu. Bazı parçalar kaybolmuştu, bazılarıysa bir şekilde bükülüp kırılmıştı. Oysa bir zamanlar, her şey ne kadar güzel görünüyordu.
Konuşmalarımızda sesler yükseldi, birbirimizi kırdık. O an fark ettim ki, belki de küpün kaç parçası olduğuna dair kesin bir cevaba sahip değiliz. Belki de bu parçalar, bizi bir arada tutmaya çalıştıkça birbirine daha da uzaklaşacaktır. O an, içinde bulunduğumuz durumu ne kadar sevsem de, o küpü tekrar eski haline getirebileceğime dair hiçbir umut görmedim.
Hedefler ve Hayal Kırıklıkları
Birçok insanın hayatında olduğu gibi, benim de başıma gelen olaylar bir zamanlar çok netti: Bir hedefim vardı, bir amacım vardı ve her şeyin mükemmel gitmesini istiyordum. Oysa şimdi, önümde bir sürü kırık parça vardı ve hepsini bir araya getirebileceğimden emin değildim. İşte bu, hayal kırıklığıydı. Belki de hayatta en çok korktuğum şey, umutlarımın yerle bir olmasıydı. O küp, o kadar kusursuzdu ki, bir anda dağılması, tüm o yılların emeklerini kaybetmek gibi bir şeydi. Bir parça daha kaybolduğunda, nasıl toparlanacağını bilemiyordum.
Bir yandan da kendimi suçluyordum. “Neden daha önce anlamadım? Neden daha fazla çaba sarf etmedim?” diyordum. Hayatta bazen en zor şey, kaybolan parçaları yeniden bulmaktır. İşte bu noktada, yaşadığım hayal kırıklığıyla başa çıkmanın yollarını aramaya başladım. Ama içimdeki hüzün, bir tür sabır gerektiriyordu. Her şeye rağmen, o küpün parçalarını yeniden bir araya getirmek istedim, bir şekilde.
Ama şunu kabul etmek zorundaydım: Belki de hiçbir zaman o küpün tam halini bulamayacaktık. O parçalar dağılmıştı ve her biri farklı bir yerden çıkıyordu. Ama belki de önemli olan, o küpün kaç parçası olduğu değil, o parçaların yeniden bir araya gelip, bizim kendimize yeni bir düzen kurmamızdı.
Küpün Parçalarını Birleştirmek
Günler geçtikçe, o küpün kaç parçası olduğunu düşünmek yerine, dağılmış parçaları birleştirmeye başladım. Belki de bazı parçalar hiç yerine oturamayacaktı, ama diğerleri bir şekilde birbirine uyum sağlayabilirdi. Belki de küp, eskisi gibi olamayacaktı, ama yeni bir biçim alabilirdi. Hayatta bazen yeni bir başlangıç yapmak, bir parçayı kaybetmek ve geriye kalanlarla devam etmek, belki de en doğrusu.
İçimdeki hayal kırıklığı yerini umutla doldurdu. Her şeyin mükemmel olması gerekmediğini fark ettim. Bazen, kırık dökük bir şey bile değerli olabilir. Küp, bir zamanlar ne kadar düzgün ve simetrikse, şimdi her parçası kendi hikayesini anlatıyordu. Kim bilir, belki de o kırık parçalar, her birimiz için daha anlamlı bir yolculuğun başlangıcıydı.
Sonuç: Küp ve Hayat
Hayat, bazen tam anlamıyla karmaşık ve dağınık bir hale gelir. Küpün kaç parçası olduğunu bilmek, aslında hayatın ne kadar net ve düz olacağına dair bir cevap vermez. Bazen bir şeyler kaybolur, bazen kırılır, ama önemli olan, onları nasıl toparlayacağımızdır. O gün, o konuşma, hayatımın dönüm noktalarından biriydi. Küp, belki de hiç eskisi gibi olmayacak ama o an, şunu anlamama yardımcı oldu: Bazen kaybolan her şey, aslında yeni bir başlangıcın habercisi olabilir.
Şimdi, o soruyu kendime tekrar soruyorum: Küpün kaç parçası vardır? Belki de parçalara bakmak yerine, onları birleştirmeyi düşünmek daha doğru.